FLAPTEKS

Die hele storie het begin toe ek een middag na skool in die bos gaan loop het. Ek wou gaan dink. Die enigste plek waar ek dit kan doen, is by my sitplek langs die rivier. Wanneer ek daar sit, voel ek soos 'n koningin, totaal in beheer van alles, van my koninkryk, die bos.

Terwyl ek my treë rek om so gou as moontlik by my sitplek te kom, kom daar van agter 'n boom, reg voor my 'n wolfhond te voorskyn. Ek steek heel verbaas vas. Ons het nie 'n wolfhond op die plaas nie en hy lyk beslis nie na 'n rondloperhond nie. "Siebie, siebie, siebie," roep ek, nes my pa altyd die honde roep, en ek steek my hand uit.

Met donker, donker oë kyk hy my aan, maak sy bek oop en sê: "Wie's jou siebie?"

Op dié noot begin 'n wonderbaarlike (en skreeusnaakse!) verhaal oor 'n doodgewone meisiekind wat op 'n doodgewone middag in die bos op haar pa se plaas gaan stap …. en haar dan skielik en totaal onverklaarbaar in 'n baie, baie anderster soort bos bevind.